Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017

71ο κριτήριο:"Έφηβοι και γονείς"


71ο κριτήριο αξιολόγησης                                                      Παπατσίρος Απόστολος
                                                                                                        φιλόλογος
                                                         Έφηβοι και γονείς

    Η εφηβεία είναι το τελευταίο στάδιο της ανάπτυξης του ατόμου πριν από το πέρασμά του προς την ωριμότητα. Το άτομο φεύγοντας από την παιδική ανεμελιά ετοιμάζεται να ενταχθεί στον κόσμο της υπευθυνότητας, που προστάζει η ενηλικίωση. Μέσα από την εφηβεία θα διαμορφώσει την ταυτότητά του και θα γίνει ικανός να αντεπεξέλθει στις προκλήσεις της ενηλικίωσης.

   Οι αλλαγές της εφηβείας αφορούν γνωστικούς, συναισθηματικούς, κοινωνικούς και ψυχολογικούς τομείς. Σε ένα χρονικό διάστημα οκτώ περίπου ετών, από τον δωδέκατο ως τον δέκατο ένατο χρόνο της ζωής του, ο έφηβος καλείται να ενσωματώσει στη ζωή του και να κάνει κτήμα του αυτές τις αλλαγές, ώστε να καταλήξει ενήλικος με ψυχική και συναισθηματική ισορροπία. Οι γονείς, από την άλλη, μπορεί να μην έχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή τη φάση, καθώς ο έφηβος ρίχνει το βλέμμα του προς τον εσωτερικό του κόσμο και στους φίλους του, αλλά βοηθούν αποφασιστικά στην ψυχοσυναισθηματική ολοκλήρωση και στη διαμόρφωση της ταυτότητάς του.

   Το ζητούμενο, ωστόσο, είναι το πώς συμπεριφέρονται οι γονείς κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου στον έφηβο. Από τη μία, τού φέρονται σαν να είναι παιδί και τον καθοδηγούν, υποδεικνύοντάς του τι να κάνει, ενώ από την άλλη τού συμπεριφέρονται σαν σε ενήλικα περιμένοντας να είναι υπεύθυνος από τη μία στιγμή στην άλλη. Ο έφηβος μπαίνει σε ένα δίλημμα και μη ξέροντας πώς να φερθεί νιώθει περισσότερο αγχωμένος από πριν. Επιπλέον, οι γονείς, χωρίς να ξέρουν πώς να διαχειριστούν τις αλλαγές της συμπεριφοράς του εφήβου, θέλουν να αποκτήσουν τον έλεγχο. Για να το κάνουν αυτό, συνηθίζουν να φωνάζουν, να επικρίνουν και να θέτουν διαρκείς περιορισμούς στον έφηβο. Αποτέλεσμα αυτής της συμπεριφοράς είναι η αύξηση των εντάσεων μεταξύ γονέων και εφήβων.

   Αναμφίβολα, πριν από τη φάση της εφηβείας οι γονείς διαχειρίζονταν το παιδί με περισσότερη ευκολία. Ήξεραν πώς να το καθοδηγήσουν, επειδή το παιδί κινούνταν γύρω από την ασφάλεια, που τού παρείχαν. Αντίθετα, στη φάση της εφηβείας των παιδιών τους νιώθουν περισσότερο ένοχοι, επειδή δεν μπορούν να έχουν πια τον έλεγχο. Επειδή θέλουν να γίνουν οι τέλειοι γονείς για το παιδί τους και επειδή παράλληλα ενδιαφέρονται για τη δική τους καλή φήμη, οι γονείς καταλήγουν να υιοθετούν ακραίες στάσεις, οι οποίες τούς οδηγούν σε ρήξη στις σχέσεις τους με τους έφηβους.

   Πολλοί γονείς, επίσης, που δεν έχουν εκπληρώσει τις δικές τους προσδοκίες βλέπουν τον έφηβο σαν όχημα για την επίτευξη αυτών. Γι’ αυτό επιθυμούν να εκπληρώσει το παιδί τους δικά τους όνειρα και ανεκπλήρωτους στόχους. Κάνουν τα πάντα, προκειμένου να δώσουν στο παιδί τους τα εφόδια, για να επιτύχει αυτούς τους στόχους και το φορτώνουν ευθύνες που στην ουσία είναι δικές τους. Από την άλλη, ο έφηβος δημιουργεί τις δικές του φιλίες αυτή την περίοδο. Οι παρέες του είναι διαφορετικές κι έχουν τους δικούς τους κώδικες επικοινωνίας. Γι’ αυτό κάθε προσπάθεια που κάνουν οι γονείς να γίνουν φίλοι με τον έφηβο, πέφτει στο κενό. Ο έφηβος, άλλωστε, έχει κάνει τις επιλογές του, από τους γονείς του δεν αναζητά φιλία, αλλά συμπαράσταση, συμβουλή, καθοδήγηση και υποστήριξη.

   Καταλήγοντας, η περίοδος της εφηβείας είναι η φάση που ο έφηβος θέτει τις βάσεις, για να μπορέσει να σταθεί ανεξάρτητος στην ενηλικίωσή του. Οι γονείς που φοβούνται ότι το παιδί τους δε θα μπορέσει να τα καταφέρει στον κόσμο των ενηλίκων είναι εκείνοι που τού μειώνουν την αυτοπεποίθηση και το καθιστούν εξαρτημένο από τους ίδιους. Ο ρόλος των γονιών δεν είναι εύκολος! Κανείς δεν έχει γεννηθεί γονιός και κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι γνωρίζει τα πάντα. Οι γονείς χρειάζεται να μη νιώθουν ενοχές, για να μπορέσουν να «σταθούν» στον έφηβο. Σε αυτή την κρίσιμη φάση του παιδιού τους η σωστή κατεύθυνση είναι η συναισθηματική ακοή προς τον έφηβο. Να ακούσουν, δηλαδή, τον έφηβο με υπομονή, κατανόηση και συναίσθηση όλης της κατάστασης, την οποία κάθε φορά βιώνει.
X. Πίσχος, από την ιστοσελίδα του Ψυχολογικού Κέντρου «Συναίσθηση», 26.9.2014 (διασκευή)

Α. Να γράψετε την περίληψη του κειμένου σε 100-120 λέξεις περίπου.
                                                                               Μονάδες 25
Β1. Να βρείτε από ένα συνώνυμο για κάθε λέξη που σας δίνεται: νιώθουν, υιοθετούν, εκπληρώσει, αναζητά, ισχυριστεί.
                                                                               Μονάδες 5
Β2. Να βρείτε από ένα αντώνυμο για κάθε λέξη που σας δίνεται: ανεμελιά, καταλήξει, επικρίνουν, διαρκείς, ρήξη.
                                                                               Μονάδες 5
Β3. α. Με ποιον τρόπο αναπτύσσεται η τρίτη παράγραφος του κειμένου; Να δικαιολογήσετε την απάντησή σας.
β. Ποια είναι η δομή της ίδιας παραγράφου;
                                                                              Μονάδες 9 (6+3)
Β4. Ποιος είναι ο τρόπος και τα μέσα πειθούς στην πρωτελευταία παράγραφο; Να δικαιολογήσετε την απάντησή σας.
                                                                              Μονάδες 6
Β5. "Ο ρόλος των γονιών δεν είναι εύκολος!". Να τεκμηριώσετε αυτό τον ισχυρισμό σε μια παράγραφο 80-100 λέξεων περίπου.              
                                                                              Μονάδες 10
Γ΄ Παραγωγή λόγου:
"Το θέμα της σχέσης μεταξύ γονιών κι εφήβων δεν απασχολεί μόνο κάθε οικογένεια αλλά και την ευρύτερη κοινωνία και τους θεσμούς της γιατί η όποια διαταραχή στις σχέσεις τους αντανακλάται στο σύνολο και είναι ορατή ήδη από τα πρώτα χρόνια της εκπαίδευσης. Κάποιοι μιλούν ακόμα για χάσμα γενεών ή ρήξη στις σχέσεις τους και αποδίδουν εκατέρωθεν τις ευθύνες, ωστόσο την προβληματική αυτή εικόνα την υφίσταται η κοινωνία. Εσείς που αποδίδετε το πρόβλημα αυτό; Θεωρείτε ότι υπάρχει  όντως χάσμα ή είναι απλώς κατάλοιπο του παρελθόντος; Πώς εξηγείτε αυτή τη διάστασή του σήμερα  και τι προτείνετε για την αντιμετώπισή του; (άρθρο 500-600 λέξεις).
                                                                              Μονάδες 40 

Για να δείτε ενδεικτική απάντηση για το θεωρούμενο "χάσμα γενεών" πατήστε εδώ: http://papatsiros.blogspot.gr/2015/03/blog-post_13.html

                    

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου